Nieuw boek

Troost en volharding

Seneca
Leed en narigheid zijn van alle tijden. En vaak is er maar één ding tegen te doen: je eigen houding veranderen, innerlijk weerbaar worden. Voor Seneca kan dat alleen langs de weg van de rede. In twee puntige essays levert hij rationele argumenten om ellende het hoofd te bieden. Troost schreef Seneca in de jaren dat hij was verbannen naar Corsica (41-49). Hij spreekt zijn moeder Helvia moed in en betoogt tegenover haar dat ballingschap helemaal niet erg is. Een wijs man is overal thuis, is zichzelf altijd genoeg, is sterk en onafhankelijk. In Volharding, dat uit zijn laatste jaren dateert, slaat Seneca een nog fermere toon aan. Tegenspoed is juist iets goeds, zegt hij, omdat een mens zich daardoor kan bewijzen. Wie veel voor zijn kiezen krijgt is een lieveling van de godheid: hij mag zijn kwaliteiten laten zien. Seneca’s wijsheden blijven onverminderd relevant. Hij biedt een helder perspectief, ook voor lezers van vele eeuwen later.
€16,99 - Op voorraad
Bindwijze
Hardcover
Taal
Nederlands
Pagina's
104
Verschijningsjaar
2021
Uitgeverij
Athenaeum
Vertaler
Vincent Hunink
Waarom je dit boek volgens ons moet lezen
Zonder de klassieken geen literatuur en zonder Seneca al helemaal niet. Al jaren zijn we gefascineerd door de klassieken en proberen we ze systematisch allemaal te lezen.
‘Een ideaal boek om je denken te laten vormen door een stoïcijn. Reken maar dat er raakvlakken zijn met ons hoog moderne leven.’
Het Goede Leven
Wat je moet weten over de auteur van dit boek
Lucius Annaeus Seneca (± 4 v.Chr.-65 n.Chr.) was een Romeins schrijver en stoïcijns filosoof, die een belangrijke positie in het Rome ten tijde van keizer Nero bekleedde. Deze Seneca staat ook bekend als Seneca minor (Seneca de jongere), om hem te onderscheiden van zijn vader, Seneca Maior (Seneca de oudere), de redenaar. Na een voorspoedige carrière in Rome werd hij verbannen naar Corsica door keizer Claudius, waaruit hij na acht jaar werd teruggeroepen. Daarna belandde hij in het centrum van de macht, het hof van Nero. Hij hoopte hier een goede invloed te kunnen uitoefenen, hetgeen de eerste jaren ook lukte, maar daarna kwam de teleurstelling: de jonge Nero ontpopte zich tot de Nero zoals de geschiedenis hem kent, een man die geestelijk niet helemaal in orde was en gruwelijke dingen heeft gedaan. Seneca trok zich terug uit het politieke leven, in de hoop nog te ontsnappen aan Nero's waanzin. Een paar jaar later werd hij toch, door Nero, gedwongen tot zelfmoord. Parallel hieraan loopt zijn carrière als schrijver. Zijn werk is niet de neerslag van zijn leven, maar wordt er wel door gevoed. Een belangrijke rol speelt de individuele autonomie, de innerlijke vrijheid. Dit werk, waarin de stoïsche filosofie wordt toegepast op de praktijk van het leven, culmineert in de Brieven aan Lucilius die hij aan het einde van zijn leven schreef.
Ontdek enkele van onze persoonlijk favoriete boeken